So frustrating: Microsoft Office is the only software I use (though I try to avoid it whenever I can) without an autosave feature. I just lost 15 minutes of my work because of this. It’s really annoying when you’re working on something and it suddenly disappears — you’d think such a popular program would have this basic function by now!

Seamos sinceros: con todo el tiempo que has pasado creando instrucciones perfectas para que la inteligencia artificial haga lo que deseas, probablemente podrías haber hecho el trabajo tú mismo, ¡y hasta dos veces!​​​​​​​​​​​​​​​​

Siri's new update: Lost in translation

The excitement of discovering Apple Intelligence in the latest macOS 15.4 update quickly turned into a puzzling journey through language settings and unexpected limitations. Let me share my experience — it might save you some frustration.

Initial promise and setup

Like many multilingual users in Europe, I was eager to explore Apple Intelligence. Though my system usually runs in Dutch, I also work in Spanish, Catalan, and English. I made the switch to Spanish, hoping to dive into these new features. The initial setup seemed promising — everything appeared to work smoothly, though I didn’t have time to explore every corner of the functionality.

Those first few days felt like a glimpse into the future of Mac interaction. But then, something strange started happening.

The unexpected twist

It began subtly — the Siri icon mysteriously reverted to its old version. Then I noticed my notification summaries had vanished into thin air. These small changes were just the tip of the iceberg.

The real surprise came during my investigation: Apple Intelligence wasn’t compatible with Spanish Siri settings, despite Apple’s help documentation claiming April availability. It seems Apple released version 15.4 with Spanish support for Apple Intelligence, only to quietly pull it back — perhaps due to technical hurdles they hadn’t anticipated.

You might think, “Why not just switch to English?” Well, here’s where it gets tricky. In my home, we share a HomePod, and changing Siri’s language would mean everyone in the household needs to switch Siri on all their devices to English. That’s quite a commitment just to test a new feature, don’t you think?

Sometimes the simplest solutions create the most complex problems. For now, I’ll wait patiently for Apple to sort out these multilingual mysteries. After all, technology should adapt to us, not the other way around.

Het nieuwe kiesstelsel: een stap terug voor Nederland?

politiek

Politiek is niet iets waar ik vaak over praat, maar een recent nieuwsbericht heeft mijn aandacht getrokken en mijn zorgen gewekt. Het gaat over een voorstel voor een nieuw kiesstelsel in Nederland, dat een grote verandering zou betekenen voor hoe we onze Tweede Kamerleden kiezen. Dit voorstel, dat door de minister wordt uitgewerkt, houdt in dat 125 van de 150 Tweede Kamerleden gekozen worden via regionale lijsten, terwijl de overige 25 op basis van de totale landelijke uitslag van de politieke partijen worden gekozen.

De overstap naar regionale lijsten

Nederland heeft altijd een systeem gehad waarbij je op een grote lijst kon stemmen en zelf kon kiezen welke kandidaat je wilde steunen. Dit systeem biedt een breed scala aan keuzes en zorgt voor diversiteit in de Tweede Kamer. In Spanje, waar ik woon, is het systeem anders. Hier worden al lange tijd regionale kieslijsten gebruikt, en ik heb altijd gevonden dat het Nederlandse model superieur is. Het nieuws dat Nederland mogelijk overstapt naar een systeem zoals dat van Spanje, baart me zorgen.

Het probleem van voortijdige afronding

Een van de problemen met regionale kieslijsten is het risico van voortijdige afronding. Dit kan het beste worden uitgelegd met een anekdote: stel je voor dat je een zak snoepjes koopt voor 1 euro, met 21 cent BTW. Als je die snoepjes één voor één koopt, betaal je geen BTW omdat de belasting op een enkele snoepje wordt afgerond naar nul. Dit probleem kan zich ook voordoen bij het nieuwe kiesstelsel. In plaats van alle stemmen op te tellen en te kijken welke partijen recht hebben op zetels, worden stemmen eerst verdeeld over kleinere regionale lijsten. Dit kan leiden tot een situatie waarin kleine partijen veel meer stemmen nodig hebben om een zetel te behalen, wat hun kansen aanzienlijk verkleint.

Minder diversiteit in de Tweede Kamer

Het nieuwe systeem zou betekenen dat een partij nu 8% van de stemmen in één regio nodig heeft voor één zetel, in plaats van de huidige 0,6% tot 0,7% van de landelijke stemmen. Dit benadeelt kleine landelijke partijen die nu één of twee zetels kunnen halen. Het gevolg is minder diversiteit in de Tweede Kamer, omdat alleen grotere partijen de drempel kunnen halen.

Daarnaast speelt het fenomeen van de ’nuttige stem’ een belangrijke rol. Kiezers willen niet dat hun stem verloren gaat aan een partij die uiteindelijk geen zetels behaalt. Zelfs bij middelgrote partijen die mogelijk net de 8%-drempel kunnen halen, zullen kiezers twijfelen en uiteindelijk vaak kiezen voor een grotere partij die enigszins overeenkomt met hun voorkeuren. Dit versterkt de positie van de grootste partijen nog verder.

In landen met regionale kieslijsten, zoals Spanje en de Verenigde Staten, zien we dit effect duidelijk terug. De VS heeft effectief een tweepartijenstelsel, terwijl Spanje lange tijd werd gedomineerd door twee grote partijen met slechts enkele kleinere partijen daarnaast. Dit leidt tot een meer gepolariseerd politiek landschap met minder ruimte voor nuance en diversiteit aan opvattingen.

Het gewicht van elke stem

Een ander probleem is dat niet elke stem hetzelfde weegt. Bij het indelen van kiesdistricten is het moeilijk om ervoor te zorgen dat elk district evenveel stemgerechtigden heeft. Dit kan leiden tot situaties waarin stemmen in sommige districten zwaarder wegen dan in andere. In de Verenigde Staten wordt dit vaak gebruikt om politieke voordelen te behalen, een praktijk die bekend staat als ‘gerrymandering’ of ‘kiesdistrictmanipulatie’. In Spanje zien we een vorm van positieve discriminatie, waarbij stemmen in dunbevolkte gebieden meer waard zijn. Dit roept de vraag op waar de grens ligt bij positieve discriminatie en of het uiteindelijk niet leidt tot onrechtvaardigheid.

Conclusie: een stap terug?

Het nieuwe kiesstelsel roept bij mij veel zorgen op. Het risico van voortijdige afronding en het ongelijke gewicht van stemmen kunnen leiden tot minder diversiteit en meer polarisatie in de politiek. Het lijkt een stap terug voor Nederland, een land dat altijd bekend heeft gestaan om zijn inclusieve en diverse politieke landschap. Laten we hopen dat deze zorgen serieus worden genomen voordat er onomkeerbare veranderingen worden doorgevoerd.

The client being coached already has the answer within themselves

People can often solve their own problems. They sometimes just need a little help to find the right solution. A coach therefore does not provide ready-made answers but helps people find answers themselves. This is like peeling an onion: layer by layer, you get closer to the core of the problem.

A coach asks questions, listens carefully, and helps people think about what they are saying. This makes someone feel safe to think about what they want to achieve and the problems they encounter. By discussing this together, someone gets to know themselves better. This gives more confidence to make decisions on their own. The coach only helps - the person themselves knows best what is good for them.

It is important that the coach believes that someone can find answers themselves. When people realize they can come up with solutions on their own, they feel stronger. They then take more responsibility for their own growth. Because they have found the solution themselves, it suits them well. As a result, the changes they make are often lasting and they feel good about them.

Although time pressure makes us work faster, it does not automatically mean we work better

Under pressure, we can indeed accomplish more work in less time, but this often comes at the expense of accuracy and depth. Researchers like Don Moore and Elizabeth Tenney have shown that while deadlines can help us complete tasks that might otherwise be left unfinished, the quality of the work often suffers due to the rush. This is because, under pressure, we tend to make quicker decisions and spend less time checking our work, increasing the likelihood of errors.

Additionally, the heightened state of alertness we experience under time pressure, caused by substances like dopamine and adrenaline, can give us the feeling that we are performing better. However, this state of readiness can also be achieved in other ways, without the drawbacks of hasty work. For example, some people use physical activities like trampoline jumping to get into an energetic and focused state. This can help to be productive without the risks associated with working under time pressure, such as overlooking details or making unnecessary mistakes.

Finally, it is important to recognize that while time pressure can help us work faster, it is not always the best way to ensure quality. It is essential to find a balance between speed and accuracy and to understand when it makes sense to use time pressure as a tool to increase productivity. By being mindful of deadlines and how we allocate our time, we can work both efficiently and effectively.